قصه زمین، قصه ای پر غصه است!

ارزش زمین در ایران سر به فلک کشیده است.

دولت مالک زمینهای موات و کویر و مراتع و جنگلها و کوه هاست.

اگر به مناطق کویری ایران برویم تا چشم کار میکند زمین خالی، و لم یزرع برهوت است!

برخی کشورها از اینگونه اراضی لم یزرع برهوت، بهشت برین ساخته اند، ما هم میتوانیم.

برای رواج دادن سازندگی و توسعه، نیازی نیست که دولت پولی هزینه کند.

فقط کافیست که اراضی کویری لم یزرع برهوت نزدیک یا دور از شهرها و روستاها را به قطعات 2000 متری و 3000 و 5000 و 10000 متری تقسیم بندی و به همه متقاضیان زمین به شرط احیا و سازندگی با کاربری دلخواه تا دو سال و قابل فروش فقط اعیانی، واگذار کنند.

حتی اگر کسی در جهت احیای زمین موفق بود میتواند باز هم زمین بگیرد و محدودیتی نداشته باشد.

آنوقت خواهیم دید که چه خواهد شد!!!!!

در بعضی از زمینها کشاورزی و دامپروری با سکونت خانوارهای گسترده شکل خواهد گرفت و در موارد دیگر کارگاههای تولیدی و ..... ایجاد خواهد شد.

در نتیجه در مدت کوتاهی مشکل نقدینگی و بیکاری و.... هم حل خواهد شد.